Mijn favoriete dystopische klassiekers

Het is weer tijd voor een nieuwe post in mijn favorietenreeks. Vandaag deel ik mijn favoriete klassiekers uit het dystopische genre met jullie. 

 

Brave New World – Aldous Huxley
“Far in the future, the World Controllers have created the ideal society. Through clever use of genetic engineering, brainwashing and recreational sex and drugs, all its members are happy consumers. Bernard Marx seems alone harbouring an ill-defined longing to break free. A visit to one of the few remaining Savage Reservations, where the old, imperfect life still continues, may be the cure for his
distress…”

 

Deze titel staat met stip op nummer één. De toekomstvisie, waarin mensen ontwikkeld worden in reageerbuisjes en alles draait om entertainment en plezier, vind ik zeer interessant en ook behoorlijk realistisch. Ik kan me goed voorstellen dat onze toekomstige wereld er zo uit gaat zien..

 

1984 – George Orwell
“Winston Smith works for the Ministry of truth in London, chief city of Airstrip One. Big Brother stares out from every poster, the Thought Police uncover every act of betrayal. When Winston finds love with Julia, he discovers that life does not have to be dull and deadening, and awakens to new possibilities. Despite the police helicopters that hover and circle overhead, Winston and Julia begin to question the Party; they are drawn towards conspiracy. Yet Big Brother will not tolerate dissent – even in the mind. For those with original thoughts they invented Room 101 …”

1984 is ongetwijfeld de bekendste dystopische klassieker. Het is een boek dat ik met veel plezier gelezen heb, vooral omdat de toekomstvisie best veel weg heeft van onze huidige maatschappij. En als je dan bedenkt dat dit boek voor het eerst gepubliceerd werd in 1949, dan vind ik dat behoorlijk bijzonder..

The Handmaid’s Tale – Margaret Atwood
“Offred is a Handmaid in the Republic of Gilead. She may leave the home of the Commander and his wife once a day to walk to food markets whose signs are now pictures instead of words because women are no longer allowed to read. She must lie on her back once a month and pray that the Commander makes her pregnant, because in an age of declining births, Offred and the other Handmaids are valued only if their ovaries are viable. Offred can remember the years before, when she lived and made love with her husband, Luke; when she played with and protected her daughter; when she had a job, money of her own, and access to knowledge. But all of that is gone now…”

Ik vind het verhaal van The Handmaid’s Tale  zeer interessant en origineel. De schrijfstijl is wondermooi en ook het hoofdpersonage Offred is heel tof. De wereld van Offred bevat een sombere toekomstvisie waarin vrouwen enkel en alleen als broedmachines worden gezien. Offred mag zelfs haar eigen naam niet meer gebruiken;haar nieuwe naam betekent letterlijk dat ze het eigendom is van Commander Fred. Zeker een aanrader!

 

Fahrenheit 451 – Ray Bradbury
“Guy Montag is a fireman. His job is to burn books, which are forbidden, being the source of all discord and unhappiness. Even so, Montag is unhappy; there is discord in his marriage. Are books hidden in his house? The Mechanical Hound of the Fire Department, armed with a lethal hypodermic, escorted by helicopters, is ready to track down those dissidents who defy society to preserve and read books.”

 

In de wereld van Fahrenheit 451 zijn boeken verboden. Alleen daarom al wilde ik dit boek lezen. Een wereld zonder boeken kan – en wil – ik me echt niet voorstellen! Deze klassieker begon heel sterk, maar eerlijk gezegd vond ik het einde wel een klein beetje tegenvallen..

 

A Clockwork Orange – Antony Burgess
“In Anthony Burgess’s nightmare vision of the future, where criminals take over after dark, the story is told by the central character, Alex, who talks in a brutal invented slang that brilliantly renders his and his friends’ social pathology. A Clockwork Orange is a frightening fable about good and evil, and the meaning of human freedom. When the state undertakes to reform Alex—to “redeem” him—the novel asks, “At what cost?”

 

Hoewel critici het er niet helemaal over eens zijn of A Clockwork Orange onder het dystopische genre valt of niet, vond ik het in ieder geval een zeer interessant verhaal. Aan het begin van het boek moest ik wel een beetje wennen aan het Nadsat – een Engelstalig dialect met Russische invloeden, die de straatjongeren in Burgess’ boek spreken. Maar als je daar eenmaal aan gewend bent leest het boek als een trein en wil je niet meer stoppen!

Ik ben echter niet enthousiast over alle klassiekers die ik lees; persoonlijk vond ik Lord of the Flies en The Castle beide bijvoorbeeld heel erg tegenvallen. Wat zijn jouw favoriete klassiekers? En welke klassiekers vielen jou juist tegen?

Advertenties

3 gedachtes over “Mijn favoriete dystopische klassiekers

  1. Bregje zegt:

    Heel veel mensen zijn enthousiast over 1984, maar op de een of andere manier vond ik het echt helemaal niks! Fahrenheit 451 staat op m’n boekenplank dus die ga ik binnenkort lezen en naar The Handmaid’s tale heb je me ook wel benieuwd gemaakt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s