Wrap Up: Gezien in Augustus

In augustus heb ik behoorlijk veel films gezien. Dit was een welkome afwisseling met het fysieke werk van het verhuizen en de mentale uitdaging van het schrijven van mijn masterscriptie. Van de science fiction films die ik zag – Source Code, In Time en Ender’s Game – verschenen uitgebreide reviews op mijn blog, maar ik kijk daarnaast natuurlijk ook films uit andere genres. Vanaf nu bespreek ik aan het eind van iedere maand kort de niet-science fiction films die ik gezien heb!

Rocky (1976)

In deze film maken we kennis met Rocky Balboa, een middelmatige bokser uit de arbeidersklasse in Philadelphia. Om geld te verdienen vecht hij onder andere in clubs voor geld, wat hem veel commentaar van anderen oplevert. Wanneer hij vanwege zijn bijnaam “The Italian Stallion” gekozen wordt als tegenstander van zwaargewicht kampioen Apollo Creed voor een gevecht om de kampioenstitel, gaat hij extra hard trainen om de wereld (en zichzelf) te bewijzen dat hij niet waardeloos is. 

Deze klassieker zag ik samen met mijn vriend in de openluchtbioscoop aan het DOK in Gent. Op voorhand had ik niet echt hoge verwachtingen – stiekem sprak het verhaal me niet zo aan. Maar onverwacht vond ik dit een toffe film. Het acteerwerk is niet bijster goed, maar het verhaal was vermakelijk. De opbloeiende romance tussen Rocky en een ander personage vond ik heel schattig. Rocky is naar mijn mening een grappige en leuke film. Het verhaal is niet diepgaand, maar zeker voor een avondje op het strand is dit prima vertier.

La Isla Mínima (2014)

La Isla Mínima speelt zich af in een klein dorpje in de moeraslanden van Andalusië in het jaar 1980. Twee meisjes zijn verdwenen en twee politieagenten krijgen de taak hun vermissing uit te zoeken. De zoektocht naar de meisjes brengt deze twee heel verschillende politieagenten samen. 

Als je de samenvatting zo leest, dan klinkt het misschien als een standaard detective verhaal, maar La Isla Mínima is zoveel meer dan dat! Niet alleen is de cinematografie wondermooi – de wijde shots van het landschap zijn spectaculair – maar ook de acteerprestaties van de hoofdpersonages verdienen ontzettend veel respect. Bovendien blijkt het verhaal veel meer diepgang te hebben dan enkel een zoektocht naar twee verdwenen meisjes. Mijn vriendinnen (waarmee ik deze film in de bioscoop zag) en ik raakten de rest van de avond niet uitgepraat over deze Spaanse film, die in eigen land maar liefst 10 Goya’s won.

De Helaasheid der Dingen (2009)

De 13-jarige Gunther Strobbe groeit op in een bijzonder milieu; hij wordt omringd door alcohol, seks en armoede. Samen met zijn vader en zijn ooms woont hij bij zijn grootmoeder. Is hij gedoemd hetzelfde ongelukkige leven te gaan lijden? Of lukt het hem om dit milieu te ontsnappen?

Onlangs las ik het gelijknamige boek van Dimitri Verhulst (lees hier mijn review op Hebban). Dit boek wist me ontzettend te raken en ik was dan ook zeer benieuwd naar de verfilming onder regie van Felix Van Groeningen. Waar mijn vriend de film voornamelijk grappig vond, vond ik het eigenlijk vooral een triest verhaal. Ik vond het hartverscheurend om een jongetje in deze omstandigheden te zien opgroeien. Zeker een super mooie film: heel goed geacteerd en een verhaal dat je raakt.

We’re the Millers (2013)

Wanneer de drugsdealer David beroofd wordt van zijn voorraad én zijn verdiende geld krijgt hij een nieuwe opdracht van zijn baas. Hij moet een lading drugs ophalen uit Mexico en naar de VS smokkelen. Met hulp van zijn nerderige buurjongen, zijn strippende buurvrouw en een dakloos meisje gaat hij deze uitdaging aan.

Na de fysieke uitputting van het verhuizen hadden mijn vriend en ik behoefte aan een film waarbij we konden lachen en nadenken niet belangrijk was. We kozen voor We’re the Millers en kwamen zeker niet van een koude kermis thuis. Je moet geen oscarwaardige acteerprestaties verwachten of een super origineel verhaal. Het is natuurlijk gewoon een clichématige Hollywood film, maar wel eentje die je heerlijk laat ontspannen. Vooral de dialogen tussen de verschillende personages zijn hilarisch. Zeker een aanrader voor een rustig avondje op de bank.

Dallas Buyers CLub (2013)

Elektricien Ron Woodroof krijgt van de dokter niet alleen te horen dat hij aids heeft, maar ook dat hij nog slechts 30 dagen te leven heeft. Maar Woodroof weigert hieraan toe te geven en gaat op zoek naar alternatieve therapieën en smokkelt niet-goedgekeurde geneesmiddelen naar de VS. Samen met Rayon, een andere AIDS-patiënt, begint hij behandelingen tegen aids te verkopen.

Tot slot van deze maand zag ik Dallas Buyers Club. Deze film is echt super goed geacteerd; vooral Matthew McConaughey en Jared Leto spelen de sterren van de hemel. Logisch dat beide acteurs een Academy Award kregen voor deze film! Dallas Buyers Club vertelt daarnaast een zeer interessant en aangrijpend verhaal dat je aan het denken zet. Persoonlijk vond ik het soms wel net iets te lang duren. Er had, mijns inziens, iets meer vaart in het verhaal mogen zitten. Maar  ondanks dat is dit zonder twijfel een enorm mooie film. Een aanrader!

Welke films zag jij deze maand?

Advertisements

3 gedachtes over “Wrap Up: Gezien in Augustus

  1. Daenelia zegt:

    Ochjee! De afgelopen week heb ik wel 7 films gezien! Allemaal oude, natuurlijk. Eindelijk eens The Artist, Arrietta, Lords of Dogtown en nog een paar. Dallas Buyers Club staat nog op mijn lijstje, ergens halverwege. Komt wel :)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s