Boek: Ruins – Dan Wells (Partials Sequence #3)

Titel: Ruins
Auteur: Dan Wells
Serie: Partials Sequence
Jaar van verschijnen: 2014

Beoordeling: ★★★★☆

Ruins is het vervolg op Partials  en Fragments. Als je deze boeken nog niet gelezen heb, kan deze review spoilers bevatten.

“Kira, Samm, and Marcus fight to prevent a final war between Partials and humans in the gripping final installment in the Partials Sequence, a series that combines the thrilling action of The Hunger Games with the provocative themes of Blade Runner and The Stand.
There is no avoiding it—the war to decide the fate of both humans and Partials is at hand. Both sides hold in their possession a weapon that could destroy the other, and Kira Walker has precious little time to prevent that from happening. She has one chance to save both species and the world with them, but it will only come at great personal cost.

Na het lezen van Partials en Fragments was ik heel benieuwd naar het laatste deel in deze serie. Gelukkig is Ruins me alles behalve tegengevallen; dit  boek vormt mijns inziens een waardig einde van deze trilogie. Hoewel het einde misschien enigszins voorspelbaar is, vond ik het wel een passende en ontroerende gedachte.

Wat me echter allereerst opvalt aan Ruins en de serie in het algemeen, is dat ieder boek vol actie zit. Er gebeurt zo veel dat het verhaal nooit saai is. Ook de sterke vrouwelijke personages vormen een belangrijk pluspunt. Denk hierbij niet alleen aan het hoofdpersonage Kira, maar ook aan toffe chicks als Heron, Ariel, Isolde en Xochi. Eindelijk eens meer dan één eenzame vrouw in de spotlights!

Net als Fragments wordt Ruins gekenmerkt door een wisselend POV. Waar ik in sommige YA boeken de meerwaarde van een wisselend perspectief maar moeilijk kan ontdekken of de stemmen maar moeilijk van elkaar kan onderscheiden, zag ik in Ruins enkel de meerwaarde van deze verteltechniek. We hebben te maken met veel verschillende personages die zich allemaal op verschillende locaties en in verschillende situaties bevinden. Op deze manier krijg je een heel compleet beeld van de complexe wereld waarin Kira leeft. Wanneer uiteindelijk alle verhaallijnen bij elkaar komen sta je gegarandeerd versteld van de ingenieuziteit van het complete verhaal.

Ondanks dat er een love triangle in het spel is, ligt de hoofdfocus van het verhaal nooit op romantiek. Bovendien vind ik ook dat de ‘slachtoffers’ van de liefdesdriehoek er heel volwassen mee omgaan. Dan Wells biedt de lezer een zeer realistische kijk op de liefde, in plaats van het overgeromantiseerde beeld dat vaak in boeken geschept wordt. Misschien is dit een meer mannelijk perspectief op liefde en romantiek?!

Wel moet ik zeggen dat Ruins op sommige momenten wel wat onrealistisch is. Allereerst vind ik het wel wat overdreven dat het Kira is die alle belangrijke ontdekkingen doet (waar zijn alle wetenschappers? Hoe komt een doorsnee tiener aan zoveel medische kennis?) en het lijkt me ook wat te ver gaan dat Samm vijf vrouwen achter zich aan heeft (of zullen robots echt zo woest aantrekkelijk zijn?)

Al met al heb ik de Partials Sequence met heel veel plezier gelezen. Ik vind het jammer dat deze serie zo onbekend is, want het verhaal is zeer origineel. De boeken worden gekenmerkt door een schrijfstijl waar je even aan moet wennen, maar de achterliggende gedachte van het verhaal is en blijft enorm interessant; Wat maakt ons mens? En waar zit het verschil tussen mens en robot? Een aanrader!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s