Hoe overleef jij de apocalyps?

Een tijdje geleden zat ik met vrienden op een terrasje. Een van hen zei – misschien in een poging om stoer te doen – dat hij graag eens zijn eigen vlees zou vangen, villen en braden. In eerste instantie gruwelde ik hiervan, maar niet veel later dook er een tweede gedachte op in mijn hoofd. “Dat zou wel een handige skill zijn tijdens een mogelijke apocalyps.” En hoewel ik altijd zeg dat ik liever als eerste zou sterven dan een apocalyps te proberen overleven, begon ik toch eens na te denken over mijn eigen ‘talenten’. Wat zou er van pas komen bij een apocalyps?

Tijdens het lezen van The Hunger Games vroeg ik me al meteen af; hoe lang zou ik het volhouden als Tribute in de Arena? (Niet lang waarschijnlijk.) Bij Divergent stelde mijn persoonlijkheid in vraag; ben ik eerder eerlijk of juist stoer? En Illuminae en The 100 deden me beseffen dat ik helemaal niet klaar ben voor een leven aan boord van een ruimteschip. Heb ik eigenlijk wel skills die van pas komen tijdens een apocalyps?

Divergent-2Als mensen me vragen wat mijn sterke kanten zijn, dan zeg ik al snel tekstschrijven, fotograferen, filmen en monteren. Allerlei dingen die ik leerde in mijn opleiding Audiovisuele Communicatie, maar waar ik in het geval van een naderende apocalyps weinig aan zal hebben.. Oké, misschien moet iemand de ondergang van de aarde documenteren, maar of dit mijn overlevingskansen zal vergroten?!

Daarnaast ben ik enorm bang voor onweer en vuur, dus als er bommen met luide knallen ontploffen of de stad in lichterlaaie staat, dan ga ik me gewoon verstoppen. Ik durf met oud en nieuw al niet alleen over straat, dus ik weet niet hoe ik me in zo’n situatie moet gedragen. Dan maar als een struisvogel m’n kop in het zand steken en ondertussen hopen dat het allemaal maar een nachtmerrie is. Bovendien ben ik nachtblind, – wat me in een wereld zonder elektriciteit niet al te gemakkelijk lijkt – ben ik veel te verslaafd aan mijn smartphone en schrik ik nu al om de haverklap van onverwachtse geluiden in de gang van onze flat.

Maar voor dat jullie helemaal denken dat ik een watje ben: in het verleden heb ik acht jaar karate gedaan. Mocht het dus een tot een gewelddadige apocalyps komen à la Battle Royale of The Hunger Games, dan zal ik mijn mannetje vrouwtje staan. Al kan ik natuurlijk weinig beginnen tegen vuurwapens of bommen.. Maar wie weet gaan we opnieuw vechten met pijl en boog of ons eigen lichaam (denk aan Revolution – waarom vechten ze daar ook alweer met zwaarden en pijl en boog? Behalve dat het er enorm spectaculair uitziet, kan ik me de reden niet meer herinneren^^)

Een ander ‘talent’ wat me zeker van pas gaat komen tijdens (de eerste dagen van) een apocalyps is dat ik heel goed kan koken met weinig ingrediënten. In de jaren van op mezelf wonen heb ik deze skill geperfectioneerd – vaak ben ik simpelweg te lui om boodschappen te gaan doen. Met de raarste combinatie aan ingrediënten weet ik vaak nog een lekkere en gemakkelijke maaltijd op tafel te zetten. Hopelijk is er voldoende voorraad in huis of in de supermarkt, want op mijn eigen eten jagen zie ik mezelf toch echt niet zo snel doen..

Welke vaardigheden komen jou van pas bij een naderende apocalyps?

Advertisements

28 gedachtes over “Hoe overleef jij de apocalyps?

  1. RabbitBookz zegt:

    Wàt een leuke post! Ik heb er ook even over nagedacht… Mijn conditie is wel oké, maar ik merk dat die nogal snel omhoog kan schieten. Dus als ik veel moet rennen, wordt dat bij mij snel gemakkelijker. Ik snel ben ik dan ook weer niet, dus het is puur om me te verplaatsen naar andere plekken. Verder ben ik klein en dun, dus ik kan me makkelijk verstoppen.
    In apocalyptische boeken zijn er vaak degenen die de apocalyps hebben veroorzaakt, of gewoon mensen die helemaal het verkeerde pad opgegaan zijn, dus ik ga er maar van uit dat dat in de realiteit net zo is. Ik ben namelijk erg.. Hoe zeg je dat? Ik noem het altijd verlegen, maar vaak ben ik gewoon te laf om vreemden iets te vragen. Eigenlijk denk ik dat dat in een apocalyps gaat veranderen naar wantrouwigheid. Ik ga gewoon iedereen wantrouwen, tot diegene ECHT heeft bewezen dat hij/zij te vertrouwen is. Aan de ene kant slim, want zo zal ik mijn leven niet zo snel in de handen van een slechterik leggen, maar aan de andere kant wat gevaarlijk, omdat je in zo’n tijd het beste snel bondgenoten kunt krijgen…
    Verder is mijn richtingsgevoel 0 en kan ik heel slecht kaartlezen, kook ik thuis bijna nooit, dus naast een paar simpele gerechten (echt heel weinig) eigenlijk niet koken en heb ik nooit iets van een vechtsport gedaan. Oeps…
    Misschien zou ik het even volhouden, maar ik denk dat ik booral iemand ben die op zichzelf blijft en probeert niet op te vallen. En ander zoek ik wel wat vrienden in de buurt op van wie ik denk dat ze me kunnen helpen!!

  2. Rowan zegt:

    Aaah dit is zo’n leuk artikel!! Misschien dat ik dit binnenkort ook wel eens ga doen op mijn blog. Moet ik er wel even hard over nadenken wat mijn talenten zijn haha, want met pianospelen en bloggen kom ik tijdens een apocalyps niet ver denk ik. :’)

  3. Nancy zegt:

    Ik weet eerlijk gezegd niet of ik een apocalyps zou overleven.
    Ik hou van boeken, dus ik zal waarschijnlijk vluchten naar een bibliotheek om me daar te verstoppen. De boeken die ik niet graag lees, kan ik gebruiken als brandstof. En hopelijk is het SAS survival handboek ook aanwezig in de bib ;-)
    Maar meestal hebben die wel veel ramen, dus das dan weer een nadeel…

    Als ik de kans krijg, ga ik wel graag boogschieten. Misschien heb ik dus minder tijd nodig om keurig te richten. En vorige week heb ik voor het eerst met een elektronisch pistool en geweer geschoten. Leuk om eens te doen op een sportdag, maar ik dacht er toch wel aan dat ik deze skills en het gevoel van een wapen in je handen te hebben toch zou kunnen gebruiken in geval van een apocalyps.

    Ik heb een redelijk goed richtingsgevoel en een heel goed geheugen, dus misschien ben ik wel handig om de weg terug te vinden naar het kamp.
    Daarnaast kan ik ook wel goed bemiddelen tussen personen, dus misschien kan ik ook wel een tussenpersoon zijn die de voor- en nadelen van ieders mening kan parafraseren.
    Hopelijk vind ik iets waardoor ik mezelf onmisbaar maak, want ik ben er wel van overtuigd dat je niet alleen kan overleven.

    • Marcia zegt:

      Ik heb ook nog eens totaal geen richtingsgevoel.. al deze reacties geven me geloof ik alleen maar meer redenen om te hopen dat ik de apocalypse niet mee hoe te maken :P

  4. Annabel Rianne zegt:

    Wat een leuke post! Ik denk dat ik mentaal best een tijdje zou kunnen overleven: ik denk dat mijn overlevingsinstinct t over zou nemen, en dat ik best een dier/alien/wie dan ook zou vermoorden om te overleven. Een tijdje geleden ben ik met een activiteit gaan kruisbooschieten en ik kwam op de derde plaats! Dus als ik toevallig een kruisboog tegen kom, denk ik dat ik best even kan overleven. Maar dan nog leren vuur maken… Want wat moet je met vlees als je het niet klaar kan maken?
    xxx

  5. BySilke zegt:

    Hahaha, zo tof geschreven Marcia! Superleuk :D Ik denk dat ik het niet zo goed zou doen in een apocalypse. Ik zou me graag tot een Katniss ontpoppen, maar da’s niet aan mij besteed vrees ik haha. Al lijkt het me wel heel cool om met een pijl en boog overweg te kunnen. Van onweer ben ik echter niet bang! Dus dan kan ik eh- rustig blijven als er bommen vallen haha, en dat is het dan ook :p Liefs!

  6. Kiki @ De Bookgeek zegt:

    Ik ben waarschijnlijk zo’n iemand die de apocalyps een tijdje overleef en bij de leiders rond hang en dan bij een onverwachte aanval onmiddelijk sterf…
    Qua skills… Er is niet echt iets dat ik kan doen. Dingen weg slaan met een tennisracket is denk ik niet echt iets…

  7. ursulavisser zegt:

    Echt een leuke blog. Ik zou zo snel mogelijk een lijstje maken met dingen die ik echt nodig heb, Dan zou ik zorgen voor kippen (eieren en vlees), kippenvoer (tevens om brood te bakken) en ik zorg dat ik ergens genoeg eten vandaan tover. Bonen zijn koud goed te eten (er is natuurlijk geen stroom). Ik kan nog wel een boek lezen, want overal in huis hebben we ‘knijpkatten’ liggen. En daarnaast zou ik ‘vrienden’ zoeken die goed kunnen jagen, ik doe er dan wat voor terug, bijvoorbeeld een sterk verhaal vertellen tijdens het eten. Afwassen wil ik ook nog wel doen. Waar is de dichtstbijzijnde waterbron (en is die veilig?). Ik heb geen idee hoe of ik met pijl en boog iets raak, maar proberen kan altijd. Maar hoe langer het duurt… ik ben eigenlijk wel benieuwd hoe ik het zou doen…

  8. runawayisabella zegt:

    Haha, leuk om hier over na te denken! Om de eerste praktische redenen dat ik een apocalypse niet zou overleven: ik draag een bril en als ik die kwijtraak in The Hunger Games bij wijs van spreken, zal ik niet ver komen. Ik kan nog redelijk zien zonder, maar diepte inschatten en van een afstand iets kleins zien aankomen (bijv een pijl of iets dergelijks) wordt wel een stuk lastiger. Niet te spreken over de hoofdpijn haha :P

  9. lavinia208 zegt:

    Ik ben vrij zeker dat ik niet kan overleven :V MIjn lichaam heeft gezegd: Freya je kan niet zonder medicijnen dusssss. Maar misschien heb ik ook wel geluk omdat het eten wat meer basic wordt en mijn lichaam daar misschien van opknapt? Nouja dat terzijde.

    Ik heb geen conditie, ai.. dat gaat mis. Ik ben wel behendig en zal niet snel omvallen en heb een goede dosis uithoudingsvermogen. Ik doe aan boogschieten (YES!) dus eten zal ik krijgen. Ik leer snel en ben heel er geïnteresseerd in het leren van dingen over planten etc, maar ja daar heb ik nog steeds niet veel mee gedaan. Ik heb daarnaast wel een goede dosis verstand. Maar goed als het op snelheid aankomt of vechtskills. I would like to, maar zet mij maar op dood.

  10. mariaharut zegt:

    Super leuke post! Ehhhhh even denken wat mijn talenten zijn… lezen zou mij waarschijnlijk niet echt helpen en tekenen waarschijnlijk ook niet. Ik kan erg lang zonder water dus misschien is dat wel handig. Ik ben redelijk sterk dus als het op vechten aankomt dan zie ik wel wat er van komt 😂 Mijn conditie is gewoon 0 dus het word moeilijk als ik moet rennen. Ik ben wel goed in het zien of mensen liegen of niet (misschien handig als ik bondgenoten zal moeten aanwijzen). Maar laten we hopen dat het nooit zo ver komt ;)

  11. Jantine zegt:

    Ik vind het ook wel eens interessant om over na te denken :-)
    Nou heb ik geen goede conditie, maar wel een wollen deken in huis – handig als je in de winter geen verwarming hebt – en man en ik hebben allebei een boog. We hebben ook al veel te lang niet geschoten, maar weten hoe het moet helpt al een hoop. En ik zou mensen met skills om me heen gaan verzamelen – die knul aan wie ik leiding heb gegeven op scouting die regelmatig met zijn vader gaat jagen en die vrouw van ‘onze’ boogschietvereniging die bij het ek stond zijn natuurlijk opvallend, maar ik denk dat iedereen iets kan, en dat we toch het sterkst staan als we samenwerken.

    Oh ja, en ik kan breien en haken. Dat kan denk ik ook wel handig zijn.

  12. daenelia zegt:

    Als doemdenker (en … dat ben ik) denk ik dat het er ook aan ligt wát voor apocalyps het is. Zijn het vallende meteorieten, zoals die de dino’s de das om deden, dan denk ik dat ik niet al te veel moeite ga doen om uberhaupt te proberen te overleven. Want een winter, doordat er aswolken in de lucht hangen voor jaren, waardoor niks groeit en dus ook dieren het loodje leggen, dat lijkt me niks. Dan ben ik er liever niet bij.
    Maar stel dat ik alleen op een eilandje terecht kom, dan denk ik dat ik snel bepaalde skills zal aanleren. Want dat is mijn echte skill: dat ik snel leer.

  13. zwartraafje zegt:

    Wat een leuke invalshoek voor een blogpost. Ergens klinkt het ook wel heel herkenbaar dat je ongeacht het onderwerp van een gesprek met vrienden toch al snel een link met boeken vindt. Jammer dat we met dat talent niet zoveel zijn bij het uitbreken van een apocalyps.

    Goh, mijn conditie is een ramp en ik ben afhankelijk van een vrij omvangrijke hoeveelheid medicatie. Als ik heel realistisch ben vrees ik dat ik het niet zolang zal volhouden wanneer het ooit zo ver is.

    Toch zijn er ook enkele dingen in mijn voordeel. Zo heb ik een fotografisch geheugen. Ik vergeet de helft van de boodschappen wanneer ik zonder lijstje naar de winkel ga – maar de weg terugvinden wanneer ik eerder als eens ergens ben geweest lukt me dan weer een pak beter.

    In een heel ver verleden heb ik ook eens ontdekt dat ik vrij goed kon boogschieten. Ok, het was op een sportdag op school waar ik insprong als demonstratrice terwijl ik nog nooit eerder een boog in handen had gehad … Maar ik schoot wel twee keer achter elkaar in de roos. Zowel links -als rechtshandig. Sindsdien maak ik mezelf graag wijs dat dat geen éénmalig beginnersgeluk was maar een onaangeroerd boogschiet-talent en dat gaat me dan weer wel kunnen helpen.

    • Marcia zegt:

      Een fotografisch geheugen lijkt me inderdaad heel handig! Ik ben ook één keer gaan boogschieten en toen ging dat me ook heel goed af – hopelijk was het bij mij ook geen beginnersgeluk dat ik meteen in de roos schoot ;)

      • Jantine zegt:

        Zie je wel, we moeten gewoon samenwerken ;-) Beginnersgeluk of niet, wij leren jullie wel hoe het moet, en dan wordt het ineens veel makkelijker omstebeurt jagen haha

  14. Vivian zegt:

    Leuk om over na te denken! Maar poeh… ik zou ook eigenlijk niet weten hoe ik het zou moeten overleven, want de rolstoel en ziekte helpen ook niet echt mee haha! Misschien helpt het dat ik waarschijnlijk wel goed strategisch zou kunnen denken en zou kunnen bemiddelen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s