Opschudding in het derde seizoen van Defiance

Ondanks het feit dat seizoen twee van Defiance wat mij betreft niet echt met een bijzondere cliffhanger eindigde, wilde ik de serie waarin de mens de aarde deelt met verschillende alien rassen toch graag afkijken. En dat was zeker een goede beslissing: seizoen drie haalt alles over hoop, zit bomvol spanning en laat je van begin tot eind op het puntje van je stoel zitten.

Let op! Als je het eerste seizoen en het tweede seizoen van Defiance niet gezien hebt, kan onderstaande recensie spoilers bevatten. Over seizoen drie zelf spoiler ik natuurlijk niet.

defiance-omec
Defiance speelt zich af in 2046. Ongeveer 30 jaar nadat verschillende alienrassen op aarde zijn gearriveerd, is het landschap compleet anders dan wij het kennen. Zowel oorlogen als buitenaardse machines hebben de planeet helemaal verwoest. De serie start wanneer Nolan en Irisa in de stad Defiance arriveren – op de plaats waar vroeger St. Louis lag. Nolan is een vroegere marine officier en Irissa is zijn geadopteerde (alien) dochter. Algauw krijgen ze samen een belangrijke taak in het stadje te vervullen.

Seizoen 3 start zeven maanden na het gevecht met de Earth Republic oftewel het einde van seizoen twee. In die zeven maanden is er natuurlijk een heleboel gebeurd en ook in de eerste aflevering ben je meteen getuige van een heleboel veranderingen. Alles wat je dacht te weten over het stadje Defiance en haar inwoners komt op zijn kop te staan, waardoor het seizoen met een knaller van start gaat. Het is bovendien een dubbel lange aflevering, waardoor je meteen weer helemaal in de sfeer van Defiance zit.

In dit derde seizoen maken we kennis met een nieuw alienras: de Omecs. Ik vind deze paarshuidigen erg tof en hun aanwezigheid voegt een nieuwe dimensie toe aan het verhaal. De andere aliens kennen omecs enkel uit (horror)verhalen, dus je begrijpt dat de spanning om te snijden is. Toch komt de spanning niet enkel van binnenuit, ook aan de poort van Defiance ligt het gevaar op de loer.

Defiance-Alak and Luke

In dit seizoen ontstaan er een aantal onverwachte vriendschappen tussen personages waarvan je het nooit verwacht had. Personen die lange tijd lijnrecht tegenover elkaar stonden, hebben opeens een goed gesprek met elkaar of trekken ten strijde tegen een gezamenlijke vijand. Sommige vriendschappen zijn van korte duur, terwijl anderen er naar uitzien dat ze de tand des tijds zullen doorstaan. De vader-dochter relatie tussen Nolan en Irisa blijf ik erg mooi en ontroerend vinden. De personages zijn ook echt gegroeid sinds het eerste seizoen – en dat is logisch, met alles wat ze meegemaakt hebben. Sowieso zit Defiance vol met bijzonder interessante personages, die me ieder op hun eigen manier wisten te raken. Wat denk je van de familie Tarr, die er een heel bijzondere levenswijze op na houdt? Of Doc, waarvan je nooit weet aan wiens kant ze eigenlijk staat?

Na het kijken van de een na laatste aflevering had ik per ongeluk een spoiler gelezen over de allerlaatste. Hierdoor was ik niet verrast over het einde, maar ik vond het desalniettemin erg mooi en passend. Er was een vervolg mogelijk in de vorm van een vierde seizoen, maar het feit dat de serie is gecancelled was niet enorm pijnlijk.

Defiance besluit met een knal. Het plot is gedurende de hele reeks al onvoorspelbaar geweest, maar in seizoen drie doen de makers er nog een schepje bovenop. Iedere aflevering is spannend van begin tot eind. Tussen de regels door is een hoop (sarcastische) humor te ontdekken en je krijgt echt een band met de personages – die stuk voor stuk een hoop persoonlijke groei doormaakten. Onverwachte vriendschappen ontstaan en er duikt iedere keer een nieuwe vijand op. Het ietwat open einde is ontroerend en liet mij als kijker desondanks bevredigend achter. Een absolute aanrader deze serie!

Defiance season 3Titel: Defiance | Seizoen: 3 | Acteurs: Grant Bowler, Stephanie Leonidas, Julie Benz, Tony Curran, Jaime Murray, Jesse Rath, Trenna Keating, Graham Greene Jaar: 2013 – 2015 | Beoordeling: ★★★★

Advertenties

3 gedachtes over “Opschudding in het derde seizoen van Defiance

  1. Annemieke zegt:

    De Omecs vond ik ook heel leuk. Weer iets anders van de wereld. En het einde vond ik ook erg interessant. Maar ik vond dat dit seizoen voor mij soms wat te veel van de ene kant naar de andere kant ging. En die ene aflevering met Nolan vond ik lastig om te kijken omdat ik altijd een hekel heb aan zulke verhaallijnen, haha.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s