Waarom ik niet graag fantasy lees

Dat ik geen fantasy lezer (meer) ben, mag duidelijk zijn als je al eens langs mijn blog bent gescrolled. Ik heb me door Sneeuw als As heen moeten slepen en ook De heerschappij van de maskers lag niet helemaal in mijn straatje. Maar waar ligt dat nu eigenlijk aan? En waarom kon ik vroeger wel enorm van fantasy genieten?

Snape

De magie van Harry Potter

Ik denk dat de Harry Potter reeks mijn eerste echte aanraking met fantasy was. Nog altijd heeft de toverwereld mijn hart en geniet ik keer op keer van het herlezen van deze wonderlijke verhalen. Maar, waar ik vroeger actief was op een Harry Potter forum en iedere nieuwe publicatie nauwlettend in de gaten hield, ben ik tegenwoordig minder fanatiek. Ik heb Het vervloekte kind nog altijd niet gelezen – en ben dit eerlijk gezegd ook niet van plan. Fantastic Beasts and Where To Find Them heb ik niet gezien en ook de geïllustreerde versies van de eerdere boeken sla ik over. Ik houd het bij de oorspronkelijke boekenserie en de nodige fan fiction zo af en toe. Harry Potter is en blijft geweldig, maar ik dwaal af.

Paranormale romantiek

Boekenseries als Twilight, The Vampire Diaries (en alle andere boeken van L.J. Smith), Hush, Hush, Fallen, The Darkest Power trilogie en Halo heb ik indertijd met veel plezier verslonden. Ook minder bekende reeksen als The Hollow, Kissed by an Angel, The Morganville Vampires en The Caster Chronicles voegde ik toe aan mijn collectie. Paranormale, romantische verhalen waren favoriet. Eerst over vampiers, daarna waren het gevallen engelen en demonen. Wat al deze boeken met elkaar gemeen hadden: het waren verhalen die zich afspeelden in een wereld die leek op de onze. Geen moeilijke verzonnen werelden en geen overvloed aan onbestaande wezens.

Maar van de ene op de andere dag was ik het zat: paranormale verhalen verdwenen van mijn TBR en maakten plaats voor dystopieën en later ook andere science fiction boeken. Hetzelfde gebeurde in mijn boekenkast: de paranormale verhalen verschoven steeds verder naar achter, totdat ze onzichtbaar waren achter de grote stapels science fiction boeken.

Halo

Wat me tegenstaat aan fantasy

Volwassen fantasy boeken heb ik nooit graag gelezen, met uitzondering van De Wetten van de Magie, dat blijft een geweldig verhaal. Ik weet niet waarom, maar om de een of andere onverklaarbare reden vond ik dat boek dus wel erg tof. Maar normaal gezien vind ik lastig om de complexe fantasy werelden voor me te zien, zelfs al is er een landkaart meegeleverd. Als ik maar weinig zaken uit de ‘echte wereld’ kan herkennen, ben ik al snel verdwaald in het verhaal.

Daarnaast houd ik niet van vreemde wezens; ik lees niet graag over feeën of djinns, over draken of zeemeerminnen, over geesten of halfgoden. Waarom? Ik weet het niet. Maar buiten de Harry Potter reeks kan ik fabeldieren maar moeilijk verdragen. Ooit heb ik bijvoorbeeld Eragon gelezen, maar ik vond het helemaal niets. En in The Hobbit ben ik zelfs nooit verder gekomen dan de eerste pagina.

Ik merk bovendien dat mijn smaak veranderd is. Van de Percy Jackson reeks heb ik jaren geleden – waarschijnlijk ten tijde van, of zelfs voor, mijn paranormal romance fase – ontzettend genoten, maar toen ik The Lightning Thief in 2014 opnieuw oppakte wist het verhaal me niet langer mee te slepen en vond ik de mythische vertelling opeens niet meer interessant. Zo jammer, want ik had mega goede herinneringen aan de reeks.

The Demon Trappers

De combinatie van science fiction en fantasy

Toch wil ik het fantasy genre niet helemaal de rug toekeren – fantasy en science fiction vallen immers allebei onder het Fantastische Genre en zijn dus eigenlijk broertjes of zusjes van elkaar. In sommige boeken vind ik dat de combinatie tussen beiden ontzettend goed werkt. Dan denk ik bijvoorbeeld aan Staalhart, aan het Wild Cards universum en aan The Call. Ook de Numbers trilogie is een goed voorbeeld van een boek dat zowel science fiction als fantasy elementen bevat – en staat overigens erg hoog op mijn lijstje om te herlezen. Al hoop ik bij deze serie niet teleurgesteld te worden..

Helaas zijn er ook missers. In Icons speelde het fantasy aspect wat mij betreft de boventoon en ook het verhaal van Arclight kon ik maar moeilijk voor me zien.

Ik weet dat er heel veel soorten fantasy zijn, maar voorlopig voel ik niet de drang om me hier in te verdiepen. Ik vind dat iedereen moet lezen wat hij/zij graag leest en voor mij is dat helaas geen fantasy. Zijn er genres die jij niet graag leest?

Advertenties

16 gedachtes over “Waarom ik niet graag fantasy lees

  1. zonenmaan11 zegt:

    Ik ben zelf dol op fantasy; andere werelden, andere wezens. JUM. Maar het moet wel logisch zijn, niet zoals bijvoorbeeld Carve the mark, waarbij ik vond dat er teveel onlogische keuzes waren gemaakt in de verwoording van zaken.
    Contemporary is dan weer minder mijn ding…

  2. Daenelia zegt:

    Ah joh, soms is het ook maar een fase. Ik lees nog steeds fantasy, maar er is gewoon heel veel troep onder de fantasy, en met name (in mijn beleving dan) in het YA genre. Als ik Earthsea van Ursula Le Guin lees, of The Gate to Women’s Country van Sheri S. Tepper, dan heb ik daar gewoon meer mee. En wat te denken van Murakami? Dat is ook stiekem fantasy… zonder elfjes en feetjes en draakjes.
    Niet dat er iets mis is met elfjes, feetjes en draakjes! Maar er kan wel heel veel mee mis gaan, als er verder geen VERHAAL verteld wordt.
    Ik lees geen YA fantasy mee. Ik heb het nog geprobeerd met mw Maas, maar oh, ik heb gewoon met een potlood zitten editen omdat ze zo belabberd schrijft! na twee hoofdstukken heb ik het boek aan de kant gegooid en het wordt waarschijnlijk het tweede boek dat ik ooit in de prullenbak gooi. Of ritueel verbrand.

    • Marcia zegt:

      Ik ben inderdaad een fase lezer, hopelijk ben ik science fiction nog lang niet zat XD dat zou zonde zijn voor mijn blog h aha!
      Murakami vind ik echt geniaal, overigens :D Van mw. Maas heb ik nog geen enkel boek gelezen en dat ben ik eerlijk gezegd ook niet van plan.

  3. readinge zegt:

    Ik herken me hier echt ontzettend in! Ik vind het ook lastig de fantasy werelden te verbeelden. Ik raak ook snel in de war als ik over verschillende soorten mythische wezens lees. Misschien is het een kwestie van wennen, maar voorlopig heb ik de fantasy boeken even links liggen.

  4. Lalagè zegt:

    Herkenbaar! Het moet op onze wereld lijken (zoals Lord of the Rings) of er een link mee hebben (zoals bij ‘De verborgen universiteit’ waar mensen met magische gaven tussen ons blijken te leven). Toch zou ik ergens weleens een klassiek fantasy-boek willen proberen zoals Game of Thrones, want zoveel mensen vinden het geweldig.

    Ik houd wel enorm van surrealistische verhalen, die dus raken aan onze wereld maar waar iets in zit wat eigenlijk niet kan. Denk maar aan Murakami.

    Een genre dat me maar niet weet te pakken, ondanks een paar pogingen, is die van de thrillers. Ik vind dat vaak saaie boeken. John Grisham en Tess Gerritsen gaan nog wel, maar Dan Brown en Karen Slaughter vond ik niet om door te komen.

  5. Annemieke zegt:

    Je weet, ik ben juist van de fantasy. Ik heb juist meer moeite met contemporary omdat dit teveel op onze wereld lijkt en ik vind het soms erg saai om over iemand zijn gewone leven te lezen of over een of andere dramaatje (en dan heb ik het niet over boeken zoals THUG natuurlijk). Toch zijn er ook in dat genre wel een paar die mij wel kunnen raken. Gek is dat.

    Maar inderdaad, iedereen moet lekker kunnen lezen wat ze willen. Het is juist mooi dat iederen kan halen uit boeken wat ze zelf willen omdat er juist zoveel is.

    • Marcia zegt:

      Gelukkig beleef jij wel veel plezier aan fantasy en dat is je van harte gegund haha! Ik vind het juist super leuk dat iedereen andere dingen leest en door bijvoorbeeld jouw blog ben ik toch een beetje op de hoogte van wat er speelt binnen het fantasy genre ;)

  6. Evelyne zegt:

    Ik heb ook problemen met fantasy, ik lijk nooit IN de wereld te geraken en dat zit ik maar wat naar mijn boek te staren… De enige reeks die daar een uitzondering op is, is de Queen of the Tearling reeks van Erika Johansen, maar die is dan ook nogal fantasy-light en heeft science fiction elementen.

    De verborgen universiteit vond ik ook goed, althans het eerste deel, maar de dikte van die boeken schrikt mij wat af om verder te lezen.

  7. Nancy zegt:

    Ik hou van veel genres die ik dan ook graag afwissel. Laat mij maar een fantasyboek lezen, gevolgd door een romantisch boek, gevolgd door een thriller, gevolgd door een contemporary verhaal, gevolgd door een graphic novel, enz…
    Ik denk dat ik een genre vlugger beu zou geraken als ik alleen maar dat genre lees. In mijn studententijd heb ik het themarek van fantasy in de bibliotheek van Gent helemaal verslonden wat erna resulteerde in jaren bijna geen echte fantasy meer te lezen. Nu is er gelukkig weer wat evenwicht.

    De genres waar ik liever geen boeken van lees, zijn literatuur, waargebeurd en non-fictie. Deze boeken interesseren me het minst en aangezien er zoveel boeken verschijnen, heb ik leesvoer genoeg ;-)

  8. zwartraafje zegt:

    Ik denk dat ik dit al eerder vermeld heb maar vroeger was ik echt een genre-lezer. Dan las ik enkele maanden -en soms zelfs jaren allemaal thrillers achter elkaar tot ik het wat beu geraakte en overstapte op een ander genre. De laatste jaren ben ik meer beginnen afwisselen al merk ik dat ik toch wel degelijk een aantal favoriete genres heb. Zo lees ik nog steeds niet veel thrillers maar wel fantasy in verschillende subgenres afgewisseld met af en toe een romantisch verhaal.

    W

    • zwartraafje zegt:

      Wat ik zelf niet graag lees zijn waargebeurde verhalen, psychologische romans en literatuur. Bij die genres kan ik me echt niet ontspannen en dat is toch wel echt waar ik in de eerste plaats naar op zoek ga tijdens het lezen … ontspanning. YA en NA Contemporary spreekt me ook niet echt aan al heb ik ondertussen wel al enkele gelezen die me uiteindelijk wel bevielen. Sterrenstof bijvoorbeeld maar ook 54 minuten van Marieke Nijkamp.

      • Marcia zegt:

        Ik lees ook niet graag waargebeurde verhalen inderdaad, maar literatuur dan weer wel. Grappig hoe smaken kunnen verschillen :)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s