The Storm Virginia Bergin

Hoe post-apocalyptische boeken mijn kijk op de wereld hebben veranderd

Onlangs kreeg ik van Lalagè de interessante vraag of het lezen van zoveel dystopische boeken mijn dagelijks leven heeft veranderd. Zelf kan ze namelijk niet teveel van dergelijke verhalen achter elkaar lezen, omdat ze zich dan zorgen gaat maken over de toekomst. Heb ik dat ook? En bereid ik me voor op een mogelijke ramp door extra eten in huis te halen? Oftewel: maakt mijn liefde voor dystopieën en/of post-apocalyptische verhalen mij een prepper?

The Storm Virginia Bergin

Het prepper virus

Een prepper is volgens Wikipedia iemand die zich voorbereidt op een noodsituatie als gevolg van een ramp of sociale, politieke en/of economische opschudding en ongeregeldheden. In de praktijk kan dit uiteenlopende zaken betekenen: sommige preppers hebben hele voorraden blikvoer in huis, terwijl anderen een bunker gekocht hebben om te schuilen en weer anderen  survival skills als boogschieten en dieren villen leren. Zelf doe ik niets van dit alles. Buiten het feit dat ik heel goed gerechten kan bedenken met de bizarste ingrediënten die ik toevallig in huis heb en dat ik acht jaar karate heb gedaan, heb ik weinig skills die van pas komen tijdens een echte apocalyps.

Meestal kan ik feit en fictie goed van elkaar onderscheiden en het lezen van dystopische boeken maakt me niet extra bang voor de toekomst. Natuurlijk zijn er soms situaties in het echte leven waarvan ik denk: ‘Shit! het lijkt wel een science fiction boek‘. Beter dan Vanessa kan ik het overigens niet omschrijven:

Survival of the Fittest

Op de cover van Outpost prijkt de intrigerende tekst “When the end of the world comes do you want to be the first to go? Or the last to survive?” Dit boek gaat over de uitbraak van een wereldwijde epidemie en een groep mensen die nietsvermoedend op een boorplatform zitten. Hoewel ik het boek nog altijd niet gelezen heb, heeft de quote op de cover zich al lang geleden in mijn gedachten genesteld.

Stiekem ben ik van mening dat ik, mocht er een echte apocalyps ontstaan, ik liever tot de eerste slachtoffers zou behoren. In dat opzicht heb ik misschien toch te veel dystopische en post-apocalyptische verhalen gelezen. Maar weinig van deze boeken lopen goed af en meestal moeten de personages heel wat moeilijke situaties doorstaan. Ik weet eerlijk gezegd echt niet of ik daar sterk genoeg voor ben – zien hoe iedereen om me heen doodgaat, vechten om eten en drinken, je waardigheid als mens verliezen. Nee, ik denk oprecht dat je beter af bent als je dat allemaal niet hoeft mee te maken.

Outpost-3

Mijn dagelijks leven

Het vele lezen van dystopische en post-apocalyptische verhalen heeft mijn dagelijks leven niet tot nauwelijks beïnvloedt (als we het natuurlijk niet over mijn blog hebben XD). Ik volg in ieder geval geen cursus tot boogschieten, heb geen grote voorraad voedsel in blik ingeslagen én ik heb geen plaats gekocht in een ondergrondse schuilkelder of bunker. Het lezen van deze boeken heeft me echter wel pessimistischer naar de wereld doen kijken. Als ik het nieuws kijk of lees, denk ik super vaak ‘dit zou een goed begin van een science fiction verhaal zijn’, om me vervolgens te beseffen dat het in werkelijkheid natuurlijk een stuk minder leuk is. Daarnaast hebben de vele unhappy endings ervoor gezorgd dat ik het helemaal niet zo erg zou vinden om tot de eerste slachtoffers van een allesverwoestende apocalyps te behoren.

Zijn er boeken die jouw kijk op de wereld hebben veranderd?

Advertenties

11 gedachtes over “Hoe post-apocalyptische boeken mijn kijk op de wereld hebben veranderd

  1. Lalagè zegt:

    Leuk dat je zo mijn vraag beantwoordt! Zelf heb ik wel wat flessen water en potten bonen in huis, maar dat is meer voor als de stroom tijdelijk zou uitvallen ofzo. We hebben ons zo afhankelijk gemaakt van internet dat zo’n ransomware-aanval best nare situaties zou kunnen opleveren. Mooi dat jij het allemaal kunt relativeren en tegelijk kunt genieten van lekker spannende toekomstverhalen.

  2. readinge zegt:

    Wow, die quote zet me wel aan het denken. Ik zou denk ik nog proberen te overleven (en waarschijnlijk hopeloos falen, maar oké), want wie weet kan ik de vhosen one worden en de dystopische wereld nog redden op een of andere manier 😜

    Veel meer voorbereiding op een apocalyps dan het hebben van kaarsen in huis heb ik eerlijk gezegd niet… dus dat is nog wel een dingetje als het einde der tijden nadert….

  3. zwartraafje zegt:

    Die quote van Vanessa is eventjes slikken hé. Iedere keer dat ik weer zo’n Trump-uitspraak of besluit zie opduiken heb ik het idee dat er een nieuw boek geschreven wordt met ons als personages.

  4. daenelia zegt:

    Ja, eigenlijk heeft elk boek wel een beetje invloed/ Je krijgt door lezen (ook van fictie) een ander perspectief voorgeschoteld dan je zelf zou hebben. Het maakt niet dat ik me ga ‘voorbereiden’ op rampen, maar wel dat ik bepaalde patronen gaat herkennen of persoonlijkheden beter begrijp. Bijvoorbeeld door het lezen van redelijk wat Amerikaanse literatuur, en dan ook van bijvoorbeeld Asian Americans, of African Americans.
    Ik ben ook niet zo bang voor apocalyptische tijden. Ik ben eigenlijk veel banger voor de apocalyptische tijd: die begint als de aarde onomkeerbaar opgewarmd is en water schaars wordt, en er minder voedsel en brandstof is voor meer en meer mensen. Dat gebeurt vast tijdens mijn leven nog :(

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s